Mikołajki

Przyszedł do Was Mikołajek?

Moje kociambry jeszcze smacznie śpią kiedy piszę tego posta,ale i do nich Mikołajek dzisiaj zajrzy.
Pamiętajmy też o ptakach,chociaż jeszcze nie sypie śnieg,ptaki liczą na naszą pomoc.

W mikołajkowym nastroju

Miłego mikołajkowego dnia życzę

Biały kot

Piękną historię o białym kocie opowiada się w Birmie. Oto Sinh, biały kot o żółtych oczach – ulubieniec najwyższego kapłana – który żył pośród setek innych białych kotów w świątyni szafirowookiej bogini Tsun-Kyan-Kse. Pewnego dnia do świątyni wtargnęli łupieżcy – posąg bogini w złotej szacie był cennym łupem. U stóp posągu modlił się kapłan. Kot Sinh skoczył, by obronić ukochanego opiekuna, jednak spóźnił się i dotknął łapkami martwego ciała. Wtedy nastąpił cud – w kota wstąpił duch kapłana, oczy Sinha nabrały szafirowej barwy, jego białe futerko zrobiło się złote, a pyszczek i ogon zabarwił brąz birmańskiej ziemi. Tylko łapki, które Sinh położył na ciele kapłana, pozostały śnieżnobiałe. W obliczu cudu kapłani nabrali odwagi i wygnali rabusiów. Pozostałe koty zabarwiły się identycznie jak Sinh, podobnie ich potomstwo. Zaczęto otaczać je boską czcią i zakazano wywozić je z Birmy – były skarbem i znakiem bezpieczeństwa.

W moim domu goszczą dwa białe koty,pierwsza to Kicia,a druga Czesia,córka Kici.

Czesia jest kotem specjalnej troski,płochliwa i bojaźliwa.

 Mieszka u mnie od ok.drugiego tygodnia jej  życia,przyprowadzona przez Kicię,razem z jej rodzeństwem.
Niestety zauważyliśmy,że Czesia choć bardzo pragnie być w towarzystwie,to lgnie do wszystkich moich kotów,przytula się do nich,łaknie bliskości,jednak od nas ucieka.Czasami gdy nie zazna łask u swoich kocich przyjaciół,podchodzi do nas,powolutku węsząc i skradając się cichutko noskiem dotyka wyciągniętej dłoni,w chwili błogiej dla niej pozwala nawet na jednego, czy dwa głaski,ale to wszystko na co możemy liczyć.
Jest z nami od dwóch lat,ale człowiek nadal jest na końcu jej listy priorytetów,myślę że do końca swoich dni pozostanie dziką i nieufną do człowieka.
Nauczyłam się spowalniać ruchy w jej obecności,by jak najmniej ją stresować,marzę że kiedyś zaufa nam na tyle by być bliżej i doświadczać naszej miłości,czas jest najlepszym doradcą.
Czesiulka wydaje się być w pewnym stopniu głucha,mimo że jej zachowanie o tym świadczy,nie do końca jesteśmy o tym przekonani.Wydaje dźwięki inne niż pozostałe koty,wysoki i piskliwe.
Najczęściej zajmuje miejsca wysoko na szafkach,czy lodówce.

W różnych źródłach podawane są informacje o tym że białe koty są obciążone genetycznie głuchotą,ja uważam że Czesia jest kotem specjalnej troski i tak ją traktujemy,stopniowo przyzwyczajając ją do nas,na tyle ile sama tego chce.
Czesia uwielbia wyglądać przez okno.

Najbardziej lubi towarzystwo kotów,a szczególnie swojej siostry Frani.

Zielony scrapek

Kolejna zabawa w scrapki
odbywa się TU czyli u Miki.
Do końca pozostało 3 dni,więc jeśli ktoś chce się pobawić programami to do dzieła,robić i wysyłać na maila do Miki z blogu Buro mi.

Zielony to kolor który często pojawia się w moich sutaszowych robótkach ,bodaj jeden element,ale gdzieś tam się przewija.To TU możecie zobaczyć, jak chcecie poznać moje inne niż kocie zainteresowanie.


Dobrze teraz pokażę to co zrobiłam w kolorze zielonym:)))

Teraz zauważyłam, że często pojawia się w moich scrapkach pająk,ciekawe dlaczego?
Nie lubię spotykać pająków w domu,ale podziwiam je w otaczającej mnie przyrodzie,
a i jestem  przesądna-nie zabijam pająków ,ale moje koty owszem,to urodzone drapieżniki:)))
A tu naturalny scrapek z moim wychodzącym kotem Bąbelkiem

Dorzucę dla Was wszystkich trochę zapachu z mojego bzu

oraz cudownej woni konwalii,ostatnio dostałam taki bukiecik,ale szybko przekwitł:(

Miłego dzionka

Czyż nie urocze zjawisko?